Dziadkowie - Historia wersji

Mtulo o 13:04, 30 gru 2024

2024-12-30T13:04:48Z

Mtulo o 06:50, 20 lip 2021

2021-07-20T06:50:26Z

Mtulo o 07:05, 19 lip 2021

2021-07-19T07:05:40Z

Mtulo o 06:54, 19 lip 2021

2021-07-19T06:54:24Z

Mtulo o 06:42, 19 lip 2021

2021-07-19T06:42:33Z

Mtulo o 06:39, 19 lip 2021

2021-07-19T06:39:05Z

Mtulo o 06:34, 19 lip 2021

2021-07-19T06:34:36Z

Mtulo o 06:32, 19 lip 2021

2021-07-19T06:32:22Z

Mtulo o 06:31, 19 lip 2021

2021-07-19T06:31:10Z

Mtulo o 06:28, 19 lip 2021

2021-07-19T06:28:34Z

@@ Linia 103: / Linia 103: @@
 [[File:na rowerach-1-small.jpg|700px]]
-Jakby się dokładnie przyjrzeć temu zdjęciu to aby jeździć takim rowerem jak dziadek to trzeba było byc nie lada "kozakiem".
+Jakby się dokładnie przyjrzeć temu zdjęciu to aby jeździć takim rowerem jak dziadek to trzeba było być nie lada "kozakiem".
 Przednia tarcza wygląda na dużą a tylny tryb na jakieś 16 zębów...
-Przypadkiem odkryłem co to był za rower...
+Cały czas zachodzimy w głowę co to za rowery ???
 [[File:pra-ro-1 small.jpg|400px]][[File:pra-ro-2 small.jpg|400px]]
-To jest karta rowerowa, co prawda dużo młodsza, ale stanowiąca jednocześnie dowód rejestracyjny roweru.
+A oto i karta rowerowa Dziadka.
-Taaak ! Dziadek jeździł na ZAWADZKIM !!! czyli przedwojennej wyścigówce.
+Jest co prawda dużo młodsza, ale stanowiła jednocześnie "dowód rejestracyjny" roweru.
-Niestety rower nie przetrwał do moich czasów choć pewne części zamienne do niego jednak się zachowały.
+Taaak ! Po wojnie Dziadek jeździł na ZAWADZKIM !!! tyle że była to.... damka
 Nie wiem kiedy zaczęła się dokładnie historia spotykania się Dziadków.

← poprzednia wersja	Wersja z 06:50, 20 lip 2021
Linia 321:	Linia 321:


	+	'''Pamiątki'''

	+	[[Pamiątki]]

	+	'''Historia Powszechna domu przy Edwarda 10 '''

	+	[[Historia domu przy Edwarda 10]]

@@ Linia 311: / Linia 311: @@
 Aby piastować taką funkcje Dziadek musiał uzyskać PRL-owskie potwierdzenie kwalifikacji... i uzyskał.
 Mimo wielu lat dość ciężkiej pracy z emerytury ciężko było wyżyć więc Dziadek uprawiał chałupnictwo. Pamiętam przełączniki kierunkowskazów które montował w kuchni i jeszcze parę innych produktów. Chodził tez do pracy „na dniówkę” do zakładu produkującego przeguby krzyżakowe, gdzie wykonywał prace, z którymi inni słabo sobie radzili. Dla przykładu: usuwał z otworów złamane gwintowniki, przywracając wybrakowanym krzyżakom potencjalna sprawność. Wreszcie znalazł się ktoś, kto powierzył mu pracę w pełni wykorzystującą jego umiejętności ślusarskie.
 Chodziło o krzywiki kreślarskie, które były sztancowane z celuloidu, jednak, aby można było ich używać musiały mieć gładkie krawędzie. Problem w tym że odwzorowywane krzywe nie są wcale łatwe do wykonania, a dodatkowo nie udawało się tego zabiegu technologicznego zmechanizować. Dziadek skręcał je w pakiety i obrabiał pilnikami.  Godzinami siedział w suterenie, gdzie stał na stole aby móc pracować na imadle przykręconym do parapetu, który w suterenie zwykle jest dość wysoko. Narzekał tez bezustannie na jakość produkowanych pilników, których tępota mogła się równać jedynie z galicyjskimi chłopami. Niestety pył z celuloidu w połączeniu z grzybem na ścianach sutereny odebrały mu zdrowie, a w dalszej konsekwencji także życie. Dziadek odszedł w roku 1970 i został pochowany na lokalnym cmentarzu we Włochach.

@@ Linia 261: / Linia 261: @@
 Podczas okupacji niemieckiej w roku 1940 Dziadek podjął pracę w Ursusie (wówczas PZInż) przy remontach obrabiarek. Zarobki były dość mizerne więc w kwietniu roku 1941 Dziadek przeniósł się do Polskiego Towarzystwa Zakładów Skody na Złotej 62 w Warszawie, gdzie pracował przy remontach silników samochodowych do lipca 1942. Następnie Niemcy przenieśli Dziadka z powrotem na Okęcie, gdzie w zakładach Junkersa (Frontreparatur Antrieb GL 3255) znowu pracował przy remontach silników lotniczych. Tam Dziadek dotrwała prawie do 1 sierpnia 1944, bowiem wówczas warsztaty zostały zlikwidowane.
-We Włochach pracował jako nauczyciel mój Ojciec, było tak do czasu, kiedy nie wylądował na robotach w Rzeszy.
+Ponieważ po raz kolejny pojawia się motyw pracy Dziadka w branży samochodowej, pojawia sie pytanie czy Dziadek prowadzil samochód i czy miał prawo jazdy.
 Ojciec tak relacjonuje swój powrót:
@@ Linia 301: / Linia 309: @@
 Stamtąd 1 marca 1951 został służbowo przeniesiony do Zakładów Mechanicznych im Marcelego Nowotki w forcie Bema przy ul Wolskiej w Warszawie Tam tez pracując jako kontroler techniczny doczekał emerytury.

← poprzednia wersja		Wersja z 06:42, 19 lip 2021
Linia 313:		Linia 313:


−	~~[[File:pra-ro-1 small.jpg\|400px]][[File:pra-ro-2 small.jpg\|400px]]~~

		+	Dodatkowe zdjęcia na roboczo:

	[[File:foto-07 ret-small.jpg\|400px]]		[[File:foto-07 ret-small.jpg\|400px]]

@@ Linia 88: / Linia 88: @@
 O Babce wiadomo sporo choć nie zachowało się tak wiele dokumentów jak w przypadku Dziadka.
 Babka Waleria Kwiatkowska urodziła się 5 listopada 1898 roku w Żyrardowie jako córka '''Jana Kwiatkowskego''' i '''Elżbiety Kwiatkowskiej (zd Suskie).'''
-Pomimo tego ze wykonywanie fotografii było w owych czasach dość kosztowne, to ponieważ Jan Kwiatkowski był człowiekiem dość zamożnym to zachowały się zdjęcia Babki z wczesnego dzieciństwa. Babka miała starszą siostrę Emilię, która wyszła za mąż za wojskowego chirurga Józefa Ślesickiego i wraz z nim stale mieszkała a Wilnie. Pisze o tym ponieważ na najwcześniejszych zdjęciach występuje ona właśnie wraz z siostrą Emilią.
+Pomimo tego ze wykonywanie fotografii było w owych czasach dość kosztowne, to ponieważ Jan Kwiatkowski był człowiekiem dość zamożnym to zachowały się zdjęcia Babki z wczesnego dzieciństwa. Babka miała starszą siostrę Emilię, która wyszła za mąż za wojskowego chirurga Józefa Ślesickiego i wraz z nim stale mieszkała w Wilnie. Pisze o tym ponieważ na najwcześniejszych zdjęciach występuje ona właśnie wraz z siostrą Emilią.
 [[File:223-small.jpg|400px]]
@@ Linia 285: / Linia 285: @@
 ''Dowiedziałem się od p.Jankowskich, że brat mój Wacław już powrócił i mieszka w starej naszej siedzibie na Pradze. Postanowiłem nazajutrz rano pójść do swego domu.''
+*'''Koniec II wojny – PRL'''
 Po wyzwoleniu w marcu 1946 Dziadek podjął pracę w prywatnym zakładzie Ślusarsko Mechaniczny, Wacława Zająca na ul Towarowej 30 w Warszawie
@@ Linia 347: / Linia 300: @@
 Dziadek w górnym rzędzie czwarty od prawej
 Stamtąd 1 marca 1951 został służbowo przeniesiony do Zakładów Mechanicznych im Marcelego Nowotki w forcie Bema przy ul Wolskiej w Warszawie Tam tez pracując jako kontroler techniczny doczekał emerytury.
 Mimo wielu lat dość ciężkiej pracy z emerytury ciężko było wyżyć więc Dziadek uprawiał chałupnictwo. Pamiętam przełączniki kierunkowskazów które montował w kuchni i jeszcze parę innych produktów. Chodził tez do pracy „na dniówkę” do zakładu produkującego przeguby krzyżakowe, gdzie wykonywał prace, z którymi inni słabo sobie radzili. Dla przykładu: usuwał z otworów złamane gwintowniki, przywracając wybrakowanym krzyżakom potencjalna sprawność. Wreszcie znalazł się ktoś, kto powierzył mu pracę w pełni wykorzystującą jego umiejętności ślusarskie.
 Chodziło o krzywiki kreślarskie, które były sztancowane z celuloidu, jednak, aby można było ich używać musiały mieć gładkie krawędzie. Problem w tym że odwzorowywane krzywe nie są wcale łatwe do wykonania, a dodatkowo nie udawało się tego zabiegu technologicznego zmechanizować. Dziadek skręcał je w pakiety i obrabiał pilnikami.  Godzinami siedział w suterenie, gdzie stał na stole aby móc pracować na imadle przykręconym do parapetu, który w suterenie zwykle jest dość wysoko. Narzekał tez bezustannie na jakość produkowanych pilników, których tępota mogła się równać jedynie z galicyjskimi chłopami. Niestety pył z celuloidu w połączeniu z grzybem na ścianach sutereny odebrały mu zdrowie, a w dalszej konsekwencji także życie. Dziadek odszedł w roku 1970 i został pochowany na lokalnym cmentarzu we Włochach.

@@ Linia 137: / Linia 137: @@
 Dlatego udałem się do innej renomowanej firmy zegarmistrzowskiej i żartem próbowałam wyegzekwować przeterminowana ponad 90 lat gwarancję.
 Niestety Mistrz nie miał poczucia humoru, zapłaciłem za reanimację zegarka duuuuuużo pieniędzy. Było warto, bo zegarek cieszy się dobrym zdrowiem, jak na 100 latka wręcz rewelacyjnym. Oczywiście całkiem się to nie opłacało, no ale tak się składa, że od jakiegoś czasu wyspecjalizowałem się w robieniu rzeczy, które kompletnie się nie opłacają...
 *'''Dziadkowie'''
@@ Linia 344: / Linia 339: @@
 W październiku 1947 roku Dziadek zaczął pracować w Stacji Naprawy Silników Samochodowych „Auto-Mil” nr 5 pod zarządem MBP (Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego) w Golędzinowie. W Golędzinowie naprawiano min. Willysy, w ilości pozwalającej na utrwalenie tego jako dokonania pierwszomajowego z czego zachowało się kilka z fotografii.
-[[File:gol-1.jpg|400px]][[File:gol-2.jpg|400px]]
+[[File:gol-1.jpg|300px]][[File:gol-2.jpg|300px]]
-[[File:gol-3.jpg|400px]][[File:gol-4.jpg|400px]]
+[[File:gol-3.jpg|300px]][[File:gol-4.jpg|300px]]
-[[File:gol-5.jpg|800px]]
+[[File:gol-5.jpg|500px]]
 Dziadek w górnym rzędzie czwarty od prawej

@@ Linia 271: / Linia 271: @@
 ''Trzeciego dnia po oswobodzeniu, po zdobyciu nieco żywności i krótkim wypoczynku, ruszyłem w drogę do Warszawy.''
-''Po jedenastu dniach podróży różnymi środkami lokomocji, a częściowo i pieszo dotarłem do Gołąbek koło Warszawy.'' ''Stąd było już blisko do Włoch.'' ''Doszedłem więc do domu rodziny W.M.Jankowskich zaprzyjaźnionej ze mną.
+''Po jedenastu dniach podróży różnymi środkami lokomocji, a częściowo i pieszo dotarłem do Gołąbek koło Warszawy.'' ''Stąd było już blisko do Włoch.'' ''Doszedłem więc do domu rodziny W.M.Jankowskich zaprzyjaźnionej ze mną.''
-Kiedy stanąłem w furtce, wyszedł naprzeciwko mnie żołnierz rosyjski z karabinem w ręku i zapytał:''
+''Kiedy stanąłem w furtce, wyszedł naprzeciwko mnie żołnierz rosyjski z karabinem w ręku i zapytał:''
 ''-Kuda?!''

@@ Linia 270: / Linia 270: @@
 Ojciec tak relacjonuje swój powrót:
-''Trzeciego dnia po oswobodzeniu, po zdobyciu nieco żywności i krótkim wypoczynku, ruszyłem w drogę do Warszawy.
+''Trzeciego dnia po oswobodzeniu, po zdobyciu nieco żywności i krótkim wypoczynku, ruszyłem w drogę do Warszawy.''
-Po jedenastu dniach podróży różnymi środkami lokomocji, a częściowo i pieszo dotarłem do Gołąbek koło Warszawy. Stąd było już blisko do Włoch. Doszedłem więc do domu rodziny W.M.Jankowskich zaprzyjaźnionej ze mną.
+''Po jedenastu dniach podróży różnymi środkami lokomocji, a częściowo i pieszo dotarłem do Gołąbek koło Warszawy.'' ''Stąd było już blisko do Włoch.'' ''Doszedłem więc do domu rodziny W.M.Jankowskich zaprzyjaźnionej ze mną.
 Kiedy stanąłem w furtce, wyszedł naprzeciwko mnie żołnierz rosyjski z karabinem w ręku i zapytał:''
 ''-Kuda?!''
-''Widok karabinu i żołnierza wywołał u mnie dziwną reakcję, zacząłem mu tłumaczyć po co przychodzę i kogo szukam... W odpowiedzi usłyszałem tylko:
+''Widok karabinu i żołnierza wywołał u mnie dziwną reakcję, zacząłem mu tłumaczyć po co przychodzę i kogo szukam... W odpowiedzi usłyszałem tylko:''
 ''
 ''-	Uchodzi !''
@@ Linia 284: / Linia 284: @@
 ''-	Po co Pan tu wrócił? Gdzie Pan się pchał?''
-''Od niej dowiedziałem się gdzie mieszkają p.Jankowscy i po paru minutach znalazłem się w ich mieszkaniu. Obdarty, zawszony, wygłodniały.
+''Od niej dowiedziałem się gdzie mieszkają p.Jankowscy i po paru minutach znalazłem się w ich mieszkaniu.'' ''Obdarty, zawszony, wygłodniały.''
-Nagrzano mi wody, umyłem się, włożyłem czystą bieliznę, nowe ubranie, które miałem u nich na przechowaniu. Wyglądałem teraz jak lord.
+''Nagrzano mi wody, umyłem się, włożyłem czystą bieliznę, nowe ubranie, które miałem u nich na przechowaniu.'' ''Wyglądałem teraz jak lord.''
-Wieść o moim powrocie rozeszła się po okolicy osiedla. Odwiedzali mnie nauczyciele i rodzice, którzy przeżyli wojnę.''
+''Wieść o moim powrocie rozeszła się po okolicy osiedla. Odwiedzali mnie nauczyciele i rodzice, którzy przeżyli wojnę.''
 ''Dowiedziałem się od p.Jankowskich, że brat mój Wacław już powrócił i mieszka w starej naszej siedzibie na Pradze. Postanowiłem nazajutrz rano pójść do swego domu.''